Szwajcaria latem – najpiękniejsze miejsca i szlaki

Zaplanuj wyjazd do Szwajcarii w miesiącach letnich, kiedy alpejskie szlaki są w pełni dostępne, a pogoda sprzyja długim wędrówkom. Od czerwca do września temperature w górach utrzymują się na poziomie 15-25°C w dolinach, co pozwala na komfortowe zwiedzanie bez zimowych ograniczeń. Szwajcaria latem to nie tylko klasyczne widokówkowe krajobrazy – to setki kilometrów oznakowanych tras, turkusowe jeziora polodowcowe i wioski, które wyglądają jak wyjęte z XIX-wiecznych pocztówek.

Region Jungfrau – trzy szczyty i lodowiec Aletsch

Trio szczytów Eiger, Mönch i Jungfrau tworzy najbardziej rozpoznawalną panoramę szwajcarskich Alp. Z Interlaken prowadzą dwie główne trasy dostępu: przez Lauterbrunnen lub Grindelwald. Jungfraujoch na wysokości 3454 m n.p.m. to najwyżej położona stacja kolejowa w Europie, dostępna pociągiem zębatym z Kleine Scheidegg.

Szlak z Kleine Scheidegg do Wengen (ok. 2,5 godziny) prowadzi przez alpejskie łąki z widokiem na północną ścianę Eigeru. Trasa schodzi łagodnie w dół, mijając tradycyjne schroniska i gospodarstwa. W lipcu i sierpniu łąki pokrywają się kolorami dzikich kwiatów – dominują niebieskie dzwonki alpejskie i żółte jaskry.

Lodowiec Aletsch ma 23 kilometry długości i jest największym lodowcem w Alpach. Najlepszy punkt widokowy to Eggishorn, skąd widać całą jego długość oraz masyw Jungfrau.

Z Fiesch kolejka linowa prowadzi do Eggishorn w niecałe 20 minut. Stamtąd szlak panoramiczny do Bettmerhorn (około 3 godziny) biegnie równolegle do lodowca na wysokości około 2800 m n.p.m. Przewyższenia są minimalne, ale wymagana jest dobra aklimatyzacja.

Zermatt i okolice Matterhornu

Charakterystyczny piramidowy szczyt Matterhorn (4478 m n.p.m.) dominuje nad Zermatt – miasteczkiem całkowicie wolnym od samochodów. Dojazd możliwy wyłącznie pociągiem z Täsch lub Visp. Transport wewnętrzny to elektryczne taksówki i autobusy.

Szlak 5-Seenweg należy do najczęściej fotografowanych tras w Szwajcarii. Start z Blauherd (kolejka z Zermatt), dystans około 9 kilometrów, czas przejścia 2,5-3 godziny. Trasa prowadzi wokół pięciu jezior polodowcowych: Stellisee, Grindjisee, Grünsee, Moosjisee i Leisee. W bezwietrzne dni w Stellisee odbija się idealnie symetryczne odbicie Matterhornu.

Dla bardziej wymagających: Höhbalmen Trail z Zermatt do Trift (ok. 4 godziny). Wąska ścieżka wykuta w skale prowadzi przez strome zbocze z widokiem na dolinę. Miejscami zabezpieczenia w postaci łańcuchów – nie dla osób z lękiem wysokości. Końcowy odcinek przez wiszący most nad wąwozem Trift.

Gornergrat – punkt widokowy bez wysiłku

Pociąg zębaty z Zermatt pokonuje 1500 metrów przewyższenia w 33 minuty. Stacja końcowa Gornergrat na wysokości 3089 m n.p.m. oferuje widok na 29 szczytów alpejskich przekraczających 4000 metrów. Tuż obok stacji taras widokowy i hotel-obserwatorium astronomiczne.

Z Gornergrat można zejść pieszo do Riffelberg (około 1 godzina) lub kontynuować do Riffelalp (dodatkowe 45 minut). Trasa w całości w dół, łatwa nawigacyjnie, z licznymi punktami do odpoczynku.

Jezioro Oeschinen i dolina Lauterbrunnen

Oeschinensee leży na wysokości 1578 m n.p.m., otoczone ścianami szczytów Blüemlisalp. Z Kandersteg kolejka linowa do Oeschinen (10 minut), stamtąd 30 minut spaceru do jeziora. Woda ma intensywny turkusowy kolor dzięki zawiesinie lodowcowej. Temperatura latem wynosi około 12-15°C – odważni mogą popływać.

Szlak wokół jeziora to łatwa trasa (ok. 2 godziny), częściowo na drewnianych pomostach. Po zachodniej stronie restauracja z tarasem nad wodą. Dla chętnych: wejście na Heuberg (dodatkowe 2 godziny, 500 m przewyższenia) z widokiem na całą dolinę Kandertal.

Dolina Lauterbrunnen to 72 wodospady w promieniu kilku kilometrów. Wodospad Staubbach opada z wysokości 297 metrów prosto ze skalnej półki – jeden z najwyższych swobodnie spadających wodospadów w Europie. Wodospad Trümmelbach to system dziesięciu lodowcowych kaskad wewnątrz góry, dostępnych windami i tunelami.

Engadyna i Parki Narodowe

Dolina Engadyny w kantonie Gryzonia charakteryzuje się suchym, słonecznym klimatem – ponad 300 dni słonecznych rocznie. St. Moritz to główny ośrodek, ale ceny tu należą do najwyższych w Szwajcarii. Alternatywa: Pontresina lub Samedan.

Szwajcarski Park Narodowy (jedyny w kraju) obejmuje 170 km² dzikiej przyrody. Wstęp płatny, ścisłe zasady: zakaz schodzenia ze szlaków, zakaz nocowania poza wyznaczonymi miejscami. Szansa na spotkanie kozic alpejskich, świstaków i orłów. Najlepsza trasa: Margunet Circuit (około 5 godzin, 12 km) z punktu startowego Varusch.

Via Engiadina – wielodniowa trasa przez dolinę

Szlak łączy Maloja z Zernez na dystansie około 90 kilometrów. Można podzielić na 4-5 etapów dziennych, nocując w wioskach po drodze. Trasa prowadzi przez lasy modrzewiowe, alpejskie łąki i obok czterech jezior: Sils, Silvaplana, Champfèr i St. Moritz.

Odcinek z Sils Maria do Maloja (2,5 godziny) należy do najłatwiejszych – prawie płaski, wzdłuż jeziora Sils. Widok na lodowiec Forno i szczyt Piz Bernina (4049 m n.p.m.). W Sils Maria dom-muzeum Nietzschego, który spędził tu osiem lat.

Praktyczne informacje o szlakach górskich

Szwajcarska sieć szlaków to ponad 65 000 kilometrów oznakowanych tras. Żółte znaki to szlaki turystyczne (łatwe), biało-czerwono-białe to szlaki górskie (średnie), biało-niebiesko-białe to trasy alpejskie wymagające doświadczenia.

  • Swiss Travel Pass obejmuje większość kolejek górskich i statków – opłaca się przy pobycie dłuższym niż 4 dni
  • Aplikacja SBB Mobile pokazuje wszystkie połączenia transportu publicznego z dokładnością co do minuty
  • Schroniska górskie (SAC Hütten) wymagają rezerwacji z wyprzedzeniem – szczególnie w lipcu i sierpniu
  • Pogoda w górach zmienia się szybko – nawet latem warto mieć kurtkę przeciwdeszczową i dodatkową warstwę odzieży

Większość szlaków jest dostępna od połowy czerwca do połowy października. Wcześniej lub później mogą występować płaty śniegu, szczególnie powyżej 2500 m n.p.m. Aktualne informacje o stanie szlaków dostępne na stronie schweizmobil.ch.

W szwajcarskich Alpach działa ponad 1650 schronisk górskich. Standardem jest ciepły posiłek wieczorem, śniadanie i miejsca w pokojach wieloosobowych. Ceny wahają się od 30 do 80 franków za noc z półpensjonatem.

Regiony mniej oblegane przez turystów

Appenzellerland w północno-wschodniej Szwajcarii to kraina pagórków, tradycyjnych gospodarstw i lokalnych serów. Szlak z Wasserauen na szczyt Säntis (2502 m n.p.m.) to około 4 godziny stromego podejścia, ale widok obejmuje sześć krajów: Szwajcarię, Niemcy, Austrię, Liechtenstein, Francję i Włochy.

Dolina Val Verzasca w Tessynie słynie z krystalicznie czystej rzeki i charakterystycznych kamiennych mostów. Most Ponte dei Salti w Lavertezzo to jedno z najbardziej fotografowanych miejsc – szmaragdowa woda i gładkie skały zachęcają do kąpieli. Szlak wzdłuż rzeki z Lavertezzo do Sonogno (3 godziny) prowadzi przez kamienne wioski i lasy kasztanowców.

Region Heidiland wokół Bad Ragaz oferuje łatwiejsze trasy rodzinne. Szlak tematyczny Heidi-Weg z Maienfeld (godzina spaceru) prowadzi przez miejsca opisane w powieści Johanny Spyri. Widok na dolinę Renu i winnice.